کاش وقتی زندگی فرصت دهد            گاهی از پروانه ها یادی کنیم

کاش بخشی اززمان خویش را             وقت قسمت کردن شادی کنیم  

کاش گاهی درمسیرزندگی                  باری ازدوش نگاهی کم کنیم  

فاصله های میان خویش را ؛                با خطوط دوستی مبهم کنیم    

کاش وقتی آرزویی می کنیم                از دل شفاف مان هم رد شود     

مرغ آمین هم از آن جا بگذرد                 حرف های قلبمان را بشنود